چطور بهای تمامشده و قیمت غذای رستوران را حساب کنیم
برای محاسبه‌ی بهای تمام‌شده‌ی غذا، مقدار مواد هر پرس را در بهای خریدشان بسنجید و ضایعات، بسته‌بندی و هزینههای کسب‌وکار را جداگانه بررسی کنید.
ادامه مطلب← همه آموزش‌ها
بهای تمامشده و قیمتگذاری
بهای تمام‌شده‌ی هر آیتم منو را حساب کنید و قیمت را با سود واقعی ببندید؛ از رسپی تا ضایعات و مالیات.
این دسته‌بندی درباره‌ی چیست
قیمت منو معمولاً با دو چیز تعیین می‌شود: حس و قیمت رقیب. نتیجه‌اش سود کاغذی است؛ یعنی در گزارش فروش عدد خوبی می‌بینید ولی پول در حساب کمتر است. بهای تمامشده همان چیزی است که فاصلهٔ این دو را نشان می‌دهد: مواد اولیه، ضایعات و سهم هزینههای ثابت هر پرس.
شروعش ساده است: برای هر آیتم منو یک رسپی بنویسید (گرم یا تعداد هر ماده)، قیمت خرید مواد را به‌روز نگه دارید و هزینهٔ هر پرس را حساب کنید. تفاوت آن با قیمت فروش، سود واقعی همان آیتم را می‌دهد. هر بار قیمت مواد تغییر محسوس داشت، همان جدول را بازبینی کنید؛ یک تغییر در قیمت مرغ یا لبنیات، سود چند آیتم را با هم جابه‌جا می‌کند.
بعد از این، تصمیم‌ها روشن می‌شوند: کدام آیتم پرفروش است ولی سود کمی دارد، کدام آیتم کم‌فروش است ولی بیشترین سود را می‌سازد، و کدام آیتم باید از منو حذف شود. در گارنیکس رسپی هر آیتم در انبار ثبت می‌شود، با هر فروش مصرف مواد کم می‌شود و گزارش سود و زیان روی همین اعداد بسته می‌شود.
سوال‌های رایج این دسته‌بندی
بهای تمامشده چه فرقی با قیمت خرید مواد دارد؟
قیمت خرید فقط هزینهٔ مادهٔ اولیه است؛ بهای تمامشده ضایعات، سهم هزینههای ثابت (اجاره، حقوق، انرژی) و مالیات را هم در خود دارد. تصمیم قیمتگذاری باید روی عدد دوم گرفته شود.
هر چند وقت قیمت منو را بازبینی کنیم؟
هر بار که قیمت مواد تغییر محسوس داشت، و در هر حال یک بازبینی فصلی. آیتم‌هایی که مواد اصلی‌شان پرنوسان است — گوشت، لبنیات، قهوه — زودتر از بقیه بازبینی می‌شوند.
اگر قیمت ما از رقیب بالاتر شد چه کنیم؟
اول بهای تمامشدهٔ خودتان را ببینید؛ اگر پایینتر از رقیب بفروشید ولی بهای تمامشدهتان بالاتر باشد، هر فروش ضرر است. تفاوت قیمت را با کیفیت، اندازه و خدمات توضیح دهید، نه با تخفیف همیشگی.
مقاله‌های این دسته‌بندی
همه‌ی مقالات